Ο Νίκος Παπάζογλου επιμένει να συνεργάζεται με τους ίδιους μουσικούς, να μελετά πολύ τα μουσικά του βήματα, να κυκλοφορεί δίσκους με διαφορά πολλών ετών, να γεμίζει γήπεδα και στα πιο απόμακρα σημεία στις καλοκαιρινές του συναυλίες. Ποιος δεν έχει ταυτίσει έναν έρωτά του με τον «Αύγουστο»; Και ποιος δεν έχει γλεντήσει με το «Τρελή κι αδέσποτη»;Τα καλύτερα τραγούδια αυτής της σημαντικής καριέρας μοιρασμένα σε τρία cd προσφέρει η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» από την ερχόμενη Κυριακή στους αναγνώστες της. Ανάμεσά τους τα «Κανείς εδώ δεν τραγουδά», «Λεμόνι στην πορτοκαλιά», «Με το τραγούδι με το κρασί», «Υδροχόος», «Στάλα στάλα», «Πότε Βούδας, πότε Κούδας», «Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια», «Αχ, Ελλάδα» κι άλλα πολλά.
Νέα τραγούδια σε σκίτσα
Ο Νίκος Παπάζογλου ανέκαθεν έμοιαζε να τραβά το δικό του δρόμο. Συντηρεί μια φάρμα. Λατρεύει τη Νίσυρο. Διατηρεί το δικό του στούντιο στο σπίτι. Παίρνει κάθε καλοκαίρι μέρος σε ιστιοπλοϊκούς αγώνες στο Αιγαίο. Εχει αγοράσει μαζί με τους φίλους του αεροπλάνο. Και τον ελεύθερο χρόνο του περιποιείται τα αμπέλια του. «Δυστυχώς δεν τους αφιερώνω όσο χρόνο πρέπει», λέει. «Φέτος πάντως, παρ' όλο που ήταν μια κακή χρονιά, μου έδωσαν πολύ και καλό κρασί. Με βοήθησε πολύ ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου».
Το τελευταίο διάστημα το περνά στη Θεσσαλονίκη. «Είμαι σε φάση δημιουργική», λέει και μας διηγείται πώς πήγαν οι εμφανίσεις του στο Πρίνσιπαλ. «Και στην Αθήνα θα κατέβω, αλλά θ' αργήσω λίγο ακόμα -ενδεχομένως και μετά το Πάσχα. Ψάχνω κάποιον νέο χώρο». Συγχρόνως, καθισμένος στο γραφείο του στην Ανω Τούμπα, δουλεύει τα καινούρια του τραγούδια.
«Εχω κάποια κομμάτια σε σκίτσα και προσπαθώ να τους δώσω μορφή. Μόνο στη Θεσσαλονίκη και μόνο στο γραφείο μου μπορώ και συγκεντρώνομαι. Αφ' ενός θέλω ησυχία, αφετέρου δεν αντέχω να βλέπω τις δουλειές που εκκρεμούν να με κυνηγούν. Υπ' αυτή την έννοια το σπίτι είναι ολίγον καταπιεστικό».
Της ΜΑΤΟΥΛΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗ (kusteni@enet.gr)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου