Ο Πάνος είναι ο μοναχογιός του χορευτή-χορογράφου Φώτη Μεταξόπουλου. Συνειδητοποίησε στα 18 του πως δεν ήθελε τίποτε άλλο στη ζωή του από το να χορεύει. Πίστεψε και πάλεψε γι’ αυτό, όπως και για να δημιουργήσει δικό του όνομα, να μην είναι ο «γιος του Φώτη» αλλά ο Πάνος Μεταξόπουλος!
Χόρεψε στο καμπαρέ «Μoulin Rouge», στο Εuro-ballet, ενώ συμμετείχε σε πολύ αξιόλογες δουλειές στη χώρα μας. Σήμερα, σε έναν καινούργιο χώρο στην Πεύκη μεταφέρει τις γνώσεις και την εμπειρία του σε νέα παιδιά.
- Από το καμπαρέ του «Μoulin Rouge» και το Euro-ballet σε reality…
Το «Μoulin Rouge» καλλιτεχνικά δεν ήταν ό,τι καλύτερο έχω κάνει στη ζωή μου. Το pick της καριέρας μου καλλιτεχνικά ήταν όταν ήμουν στο Euro-ballet, το ξακουστό ευρωπαϊκό μπαλέτο, που ωστόσο δεν είναι γνωστό στο ευρύ κοινό. Εκείνη την εποχή, αν μου έλεγε κάποιος ότι εγώ σε δεκαπέντε χρόνια θα ήμουν κριτής σε talent show, θα γελούσα. Η ζωή τα έφερε έτσι, εγώ όταν έφυγα από την Ελλάδα έφυγα γιατί με έπνιγε αυτός ο χώρος. Δεν μπορούσα να κάνω πράγματα, ήταν ένας χώρος κλειστός. Ηταν από όλον τον κόσμο κατακριτέο να είσαι χορευτής.
- Τα talent shows υπήρξαν μεγάλο κομμάτι της δουλειάς σας;
Δεν ξέρω πώς θα βλέπω τον εαυτό μου ύστερα από είκοσι χρόνια που θα έχει τελειώσει αυτό και θα κοιτάζω πίσω. Τότε θα αναρωτιέμαι ποια ήταν η κορυφαία στιγμή της καριέρας μου. Πιστεύω πως, όσον αφορά το καλλιτεχνικό μέρος, θα θεωρώ ότι ήταν η χειρότερη στιγμή της καριέρας μου. Από την άλλη όμως, χαίρομαι ιδιαίτερα που το έκανα. Βρήκα έναν τρόπο για να εκφράσω όλα αυτά τα συναισθήματα που έκρυβα χρόνια μέσα μου σε αυτόν τον χώρο και γι’ αυτήν τη δουλειά.
- Τα παιδιά τα βοήθησε το show;
Κάποια παιδιά τα βοήθησε, φυσικό ήταν να μην τα βοηθήσει όλα, καθώς η αγορά δεν είναι τόσο μεγάλη. Δεν μπορεί να έχουμε πολλούς χορευτές, η αγορά είναι μικρή. Οσο μπορούσα βοήθησα και εγώ, αλλά ένας κούκος δεν μπορεί να φέρει την άνοιξη. Είχα πάρει και δίδασκαν στη σχολή μου δύο παιδιά από το talent show, ο Λούκας και η Γιώτα.
- Θα ξαναμπαίνατε σε μια τέτοια διαδικασία;
Μεγάλη κουβέντα δεν μπορώ να πω, γιατί όταν λέω για κάτι όχι, μετά το κάνω. Εξαρτάται πώς θα μου έρθει στο κεφάλι εκείνη τη στιγμή και αν έχω κάτι να πω.
- Σας έχει γίνει κάποια πρόταση; Ηδη λέγεται πως ετοιμάζεται το «Dancing with the stars»...
Προς το παρόν όχι. Ακούγονται διάφορα, αλλά είναι νωρίς.
- Ξεκινήσατε σε αυτόν τον χώρο στη σκιά του Φώτη Μεταξόπουλου...
Είναι αυτό που λέω και στα παιδιά μου, αυτό που βλέπεις το αντιγράφεις. Αυτό έκανα και εγώ, αυτές τις εικόνες είχα. Τον πατέρα μου που χόρευε και τον κόσμο που τον χειροκροτούσε και τον επευφημούσε. Μεγαλώνοντας όμως, και ακούγοντας τη γνώμη του κόσμου για τους χορευτές, αυτό άρχισα να το βλέπω ανάποδα. Αυτό με οδήγησε στο να αρχίσω να έχω άρνηση για τον χορό. Τα πράγματα άλλαξαν και πάλι γύρω στα 18 μου, όταν και συνειδητοποίησα ότι δεν ήθελα να κάνω κάτι άλλο στη ζωή μου από το να χορεύω. Συνειδητοποίησα ότι μέσα από κει θα μπορούσα να υπάρξω. Ο πατέρας μου έφερε αντίδραση, εγώ επέμεινα, το πάλεψα και τα κατάφερα. Στην αρχή βέβαια ήμουν ο γιος του Μεταξόπουλου, πράγμα που τότε δεν με κολάκευε καθόλου, καθώς ήθελα να είμαι ο Πάνος Μεταξόπουλος. Τότε ήθελα να είμαι αυτόφωτος και όχι ετερόφωτος. Είχα φτάσει στον υπέρμετρο βαθμό της κόντρας. Δεν ήθελα καν να με βλέπει ο πατέρας μου να χορεύω. Πέρασε πολύς καιρός μέχρι να πατήσω στα πόδια μου. Σήμερα με κολακεύει πάρα πολύ να μου λένε ότι είμαι ο γιος του Φώτη.
- Ωστόσο, έχετε ξεχωριστές σχολές με τον πατέρα σας…
Διαφορετικές σχολές, καθώς είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες. Αλλιώς σκέφτεται ο πατέρας μου τα πράγματα, αλλιώς εγώ. ΤΕΤΑ ΤΣΕΤΣΕΚΟΥ www.espressonews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου