O χιλιανός Μπερλουσκόνι...

Η «συνταγή» εκτός από γνωστή είναι και δοκιμασμένη! Πρώτα «φτιάχνεσαι» οικονομικά εκμεταλλευόμενος μικρομεσαίες επιχειρηματικές ευκαιρίες, οι οποίες στα μάτια του πλήθους φαντάζουν ασύμφορες. Αφού «ζυμώσεις» καλά τις καταστάσεις και από την επιχειρηματική δράση σου προκύψει το πρώτο «απόσταγμα» κερδοφορίας, αυτόματα αποκτάς το πάσο για να εισέλθεις στο κλαμπ των οικονομικά ισχυρών του τόπου. Αρχικά σε αντιμετωπίζουν με κάποια δόση καχυποψίας αλλά και ισορροπημένου φόβου, λέγοντας μεν «από πού ξεφύτρωσε αυτός» αλλά προσθέτοντας ότι «είναι αυτοδημιούργητος». Δεν έχει καμία σημασία όμως.

Επόμενο βήμα αποτελεί η αναγνώριση από τον πολιτικό κόσμο της χώρας, το χτίσιμο προσωπικών σχέσεων και -κυρίως- η απόκτηση της αναγνωρισιμότητας στα μάτια των κοινών θνητών. Στον τομέα αυτόν βοηθούν πολύ αγορές ποδοσφαιρικών συλλόγων -προτιμούνται τα ιστορικά κλαμπ- και βέβαια οι επενδύσεις στον χώρο των μέσων ενημέρωσης. Αυτό είναι και το τελικό βήμα για να μπορέσεις να διεκδικήσεις ακόμη και τον προεδρικό ή πρωθυπουργικό «θρόνο» μιας χώρας -ο οποίος στις μέρες μας είναι γνωστότερος ως «θώκος».

Μέσες άκρες, κάπως έτσι περιγράφεται τα τελευταία χρόνια η πορεία του Καβαλιέρε προς την εξουσία. O Σίλβιο Μπερλουσκόνι είναι και ο διασημότερος... σεφ στην εκτέλεση τέτοιου είδους συνταγών πολιτικής μαγειρικής. Μόλις την περασμένη Κυριακή όμως, στα χνάρια του Σίλβιο, αποδείχτηκε πως περπατάει και ένας νέος (;) αστέρας της διεθνούς πολιτικής, που πρώτα όμως φρόντισε να γίνει αστέρας των επιχειρήσεων.

Ο λόγος για τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Χιλής, τον Μιγκέλ Χουάν Σεμπαστιάν Πινέρα Ετσενίκε, που κερδίζοντας τον κεντροαριστερό αντίπαλό του Εντουάρντο Φρέι επανέφερε τη Δεξιά ξανά στην εξουσία, περίπου είκοσι χρόνια μετά την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος του Αουγκούστο Πινοσέτ.