Επιμέλεια: Μαρία Μαρκουλή
Η Πάτι Σμιθ έβρισκε την ιδέα να γυριστεί ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τη ζωή της κάπως υπερβολική. «Αν και ήμουν ήδη 50 χρονών τότε πίστευα ότι δεν είχα κάνει αρκετά για να αξίζω κάτι τέτοιο». Δέκα χρόνια από τότε και με μια κάμερα να την ακολουθεί όλο αυτό το διάστημα η «ποιήτρια του πανκ» έχει ξεπεράσει τις αναστολές της. Έτσι σήμερα, που γιορτάζει τα 63 της χρόνια, στο αμερικανικό κανάλι ΡΒS θα προβληθεί το «Πάτι Σμιθ: όνειρο ζωής», ένα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε τα τελευταία δέκα χρόνια από τον φωτογράφο μόδας και κινηματογραφιστή Στίβεν Σέμπρινγκ. «Δεν έχω αλλάξει πολύ ως περφόρμερ», λέει. «Έχω ακόμη το ίδιο όραμα και ακόμη μ΄ αρέσει να κάνω πολύ θόρυβο και να παίζω δυνατά την κιθάρα μου». Η ταινία αρχίζει με τη Σμιθ να αποχαιρετά το σπίτι της στο Ντιτρόιτ όπου είχε αποσυρθεί αφήνοντας τον ρόλο της ροκ σταρ για αυτόν της μητέρας και συνεχίζει, παρακολουθώντας τη να επιστρέφει στη Νέα Υόρκη, μέσα στο βαρύ κλίμα τριών θανάτων που την επηρέασαν βαθιά, του συζύγου της κιθαρίστα Φρεντ Σμιθ, του αδελφού της Τοντ και του φίλου και πιανίστα της για πολλά χρόνια Ρίτσαρντ Σολ. «Έπρεπε να βρω χρήματα να μεγαλώσω τα παιδιά και έτσι άρχισα να δίνω πάλι συναυλίες». Την ενθάρρυναν ο Μπομπ Ντίλαν που την κάλεσε να περιοδεύσει μαζί του και ο Μάικλ Στάιπ των RΕΜ.
Το «Dream of life» έχει ήδη προβληθεί σε 30 φεστιβάλ κινηματογράφου. Η Πάτι Σμιθ δίνει συναυλίες αυτές τις μέρες στις ΗΠΑ. Μια εικαστική εγκατάσταση με θέμα τη δουλειά της, το «Οbjects of life» παρουσιάζεται στη Νέα Υόρκη, ενώ από τις 19 Ιανουαρίου αρχίζει περιοδεία σε βιβλιοπωλεία για να παρουσιάσει το βιβλίο της «Just kids» με αυτοβιογραφικά κείμενα γύρω από τη σχέση της με τον Ρόμπερτ Μέιπλθορπ, στενό της φίλο και συγκάτοικο στο περίφημο Τσέλσι Χοτέλ στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του ΄60, αρχές ΄70. «Η ελπίδα μου είναι ο κόσμος να δει και να εκτιμήσει τη δουλειά του Στιβ», λέει η Πάτι Σμιθ με αφορμή την προβολή της ταινίας. «Για μένα; Απλώς ο κόσμος να πάρει μια ιδέα ότι έχω κι άλλες διαστάσεις από αυτές που συχνά παρουσιάζονται. Πολλές φορές αυτό που ξέρουν οι άλλοι για σένα είναι η δουλειά σου. Τα μίντια δεν μπορούν παρά να δίνουν μόνο μία πλευρά της ανθρώπινης υπόστασης».(ΝΕΑ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου