Στη διπλανή πόλη, στην Ουρουαπάν, ζει η Ισάντρα, που στα σαράντα πέντε της χρόνια προσπαθεί πια να χτίσει από την αρχή μια νέα ζωή για τα παιδιά της, μακριά από τον κόσμο των ναρκωτικών. Εναν κόσμο που της πήρε για πάντα τον άντρα της.
Στο σύγχρονο Μεξικό -όπου οι θάνατοι από τις συγκρούσεις μεταξύ των συμμοριών ναρκωτικών βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη- δίπλα στα θύματα αυτού του ιδιότυπου πολέμου κλαίνε καθημερινά χιλιάδες γυναίκες. Οι «ναρκω-χήρες», όπως πολλοί τις αποκαλούν, μαζί με τις μητέρες τους, τις αδελφές τους και τα παιδιά τους είναι εκείνες που όσο ζουν θα συνεχίσουν να πληρώνουν σε πόνο το επικερδές για κάποιους εμπόριο ουσιών, που την τελευταία τριετία κόστισε τη ζωή σε 17.000 - νέους στην πλειονότητά τους άνδρες.
«Εμείς είμαστε αυτές που υποφέρουμε» λέει η Μπέλο, που ο γιος της ήταν μέλος της διαβόητης συμμορίας «La Familia» που δρα στη χώρα. «Πλέον προσπαθώ να τα βγάλω πέρα μόνη μου. Φοβάμαι ακόμη και να κοιμηθώ» πρόσθεσε, αναρωτώμενη όμως «σε ποιον να παραπονεθώ;» Πανομοιότυπη είναι και η μοίρα της Ισάντρα. Αλλωστε, είναι κοινό μυστικό στη χώρα πως οι χήρες όσων εμπλέκονται σε αυτό που ονομάζεται «πόλεμος των ναρκωτικών» όταν χάσουν τους άνδρες-προστάτες τους είτε καταλήγουν υποχείρια των «ανωτέρων» που τις εκμεταλλεύονται με κάθε άθλιο τρόπο είτε απλώς επιλέγουν να λιμοκτονήσουν μαζί με τα παιδιά τους. ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΩΤΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου