14932952
Ο Ντάνιελ Γκραντ ήταν ένα σκληρό παιδί. Έκανε κοπάνες, καβγάδιζε και οπλοφορούσε. Τα τελευταία δύο χρόνια όμως δεν εκτονώνεται με γροθιές. Το krumping, ένα είδος χορού, τον κρατάει μακριά από τις συμμορίες και τις καταχρήσεις. Οι φρενήρεις φιγούρες τον οδηγούν στην κάθαρση.
Χτυπάει το πόδι του με μανία. Ανοίγει διάπλατα το στόμα του σαν να θέλει να κραυγάσει, δεν βγάζει όμως φωνή. Τα δάχτυλά του τραβούν την μπλούζα του. Νομίζεις ότι προσπαθεί να σκίσει τη σάρκα του. Η μουσική δυναμώνει και το σώμα του πάλλεται σαν να το διαπερνούν χιλιάδες βολτ. Γύρω του μαζεύονται πρόσωπα και σχηματίζουν κύκλο. Παρακολουθούν εκστασιασμένα. Τρέφονται από την ενέργειά του. Ο Ντάνιελ Γκραντ δίνει γροθιές στον αέρα και έπειτα τα χέρια του σφίγγουν τον λαιμό του. Μοιάζει να παλεύει για οξυγόνο. Πνίγεται. Πέφτει στο πάτωμα. Χτυπιέται. Σε ένα δωμάτιο με γκράφιτι στους τοίχους είκοσι παιδιά εκτονώνονται στους ρυθμούς της ραπ και της ορχηστρικής ποπ. Ζουν στο Ντόρτσεστερ, μια από τις γειτονιές της Βοστώνης όπου η βία είναι κανόνας. Εδώ η σχολική διαρροή φτάνει το 50%, στα σχολεία υπάρχουν ανιχνευτές μετάλλων και στα μίνι μάρκετ οι πωλητές κρύβονται πίσω από πλεξιγκλάς. Σε αυτό το δωμάτιο όμως ο Γκραντ και οι άλλοι νέοι επαναστατούν απέναντι στην κουλτούρα των συμμοριών. Αντί για τη βία, επιλέγουν ένα χορό: το krumping. Με τις εκρηκτικές κινήσεις τους εκφράζουν τον πόνο και την απογοήτευσή τους. Μένουν μακριά από τους δρόμους και με τον ιδρώτα τους ξεπλένουν τον θυμό τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου