«Ξεκίνησα τον δίσκο με πολλή μοχθηρία μέσα στην ψυχή μου. Αλλα όταν επιτέλους βγήκα από το στούντιο ένιωσα ότι βρισκόμουν στη χώρα των θαυμάτων. Τώρα νιώθω καλά με τη ζωή μου.
Γιορτάζω τη ζωή, με τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου. Οταν ετοιμάζω ένα δίσκο σκέφτομαι, να το κάνω γκάνγκστα; Να σβήσω όλους αυτούς τους ράπερ; Αλλά μετά κάθομαι και το ξανασκέφτομαι και λέω ότι πρέπει να βγάλω ένα δίσκο που θα πουλήσει. Από την άλλη όμως δεν με πολυνοιάζει κιόλας η αγορά». Ο Σνουπ Ντογκ πρώτα ξεμπέρδεψε με την αθλιότητα του ριάλιτι σόου, «Dog's Father Hood». Η εικόνα του επίφοβου ράπερ να βγάζει βόλτα το πεκινουά με άσπρη κάλτσα και πλαστική παντόφλα θα μπορούσε να καταστρέψει την εικόνα του οποιουδήποτε γκάνγκστα εκτός φυσικά από τον Σνουπ Ντογκ. Υστερα έγινε μέλος του Εθνους του Ισλάμ -σε μια εποχή μάλλον δύσκολη για τους Αμερικανούς Μαύρους Μουσουλμάνους- και πρόσφερε και 1.000 δολάρια στον ηγέτη του Λιούις Φάραχαν. Μετά βρήκε τον the Dream, ανακάλυψη του dr Dre, παλιού μέντορα του Σνουπ, και έφτιαξε το πρώτο τραγούδι το «Gangsta Luv». Κάπως έτσι ξεκίνησε αυτός ο δίσκος, που είναι ο καλύτερός του από το «Last Meal», εννιά χρόνια πριν. Γιατί εδώ αυτός ο παλιός αλανιάρης εγκαταλείπει επιτέλους την εμμονή του να γίνει r'n'b είδωλο, παρατάει τα παραμορφωμένα φωνητικά και τους ψευδο-ντίσκο ρυθμούς που έντυνε τόσα χρόνια τους δίσκους του και ξαναπέφτει με τα μούτρα σε αυτό το μάγκικο υπνωτικό χιπ χοπ χαρμάνι του, που μυρίζει μαριχουάνα και μπαρούτι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου